Home » Archieven voor januari 2021

Maand: januari 2021

Foto van Miranda met de tekst 'Mijn wazige wereld'

Hoe vloggen mijn wazige wereld voor anderen zichtbaar maakt

Geschatte leestijd: 5 minuten

Hallo mooi mens,
Welkom in mijn wazige wereld. Ik ben Miranda. Door de ziekte van Stargardt word mijn centrale gezichtsvermogen sterk aangetast, waardoor ik veel details mis en wazig zie. Ik vlog over hoe ik in het dagelijks leven omga met mijn visuele beperking.

Slechtziend worden

Toen ik zeventien jaar was kreeg ik na onderzoeken te horen dat ik de ziekte van Stargardt heb. Op dat moment kon ik alleen maar denken:
ik ga me niet nu opeens aanpassen aan mijn slechtziendheid. Heb het al die jaren daarvoor toch ook gewoon gered?
Zo gezegd zo gedaan, ik ging na de diagnose gewoon door met hoe ik daarvoor de dingen deed. Op mijn manier, met allerlei trucjes om het zicht dat ik kwijt was te compenseren kon ik mij prima redden… dacht ik. Hier en daar vroeg ik af en toe om hulp en werd ik vanuit Visio ondersteunt tijdens mijn studie en later door een maatschappelijk werkster. Op deze manier hielp ik mezelf om toch verder te gaan. Ik had mijn studie maatschappelijke zorg succesvol afgerond en ging aan het werk als welzijnsmedewerker in een verpleeghuis. Ik heb altijd een fijn en druk sociaal leven gehad. Ik richtte in 2015 samen met andere vrijwilligers de stichting Uniek op, waarmee we doormiddel van bijeenkomsten iets voor jongvolwassenen met een beperking kunnen betekenen en ik ontmoete de liefde van mijn leven. Kortom ik zat niet stil, hield van gezelligheid en betekende graag iets voor anderen.

Ermee leren omgaan

Mijn overlevingsstrategie leek een kracht en heeft mij veel gebracht, maar uiteindelijk in september 2018 was mijn interne batterijtje toch echt helemaal leeg en raakte ik in een depressie. De dipjes waar ik wel eens last van had werden donkere, negatieve buien. Waar ik voorheen na een paar dagen weer vrolijk verder ging bleef ik nu hangen in negatieve gedachten, paniekaanvallen en veel verdriet. Ik was uitgeput en ik raakte me er van bewust dat ik één heel belangrijk persoon al jaren vergat, namelijk Miranda, ik zelf. Ik voelde heel diep van binnen dat ik wilde leren om gelukkig te leven in plaats van overleven. Ondanks de negatieve gedachten was er ook iets in mij dat mij kracht gaf om te beseffen dat juist deze depressie mij sterker kon maken en mij de kans kon geven om dichter bij mezelf te komen.
Ik ging hulp zoeken. Deze vond ik in therapie, medicatie, sporten, steun van vrienden/familie, de natuur in gaan en bloggen. Ik kwam er achter dat het mij in de paniek en heftige emotie buien hielp om alles van me af te schrijven. Dit ben ik ook gaan delen, om wie daar behoefde aan had mee te nemen in mijn donkere tijd. Tijdens het schrijven werd ik rustiger, kon ik verwerken en relativeren. Na een aantal gesprekken met een psychiater kwam ik er achter dat ik mijn visuele beperking nooit heb kunnen accepteren en al die jaren te veel van mezelf gevraagd had, door dat ik weinig hulp vroeg en aannam. Ik wist dat als ik nu niet met mezelf aan de slag zou gaan om leren om te gaan met mijn beperking, ik op een later moment mezelf weer uit zou putten.

Wat vloggen mij brengt

In maart 2019 krabbelde ik langzaam uit de donkere tunnel en begon ik weer wat meer te stralen en energie te krijgen. Ik besloot de moeilijke maar ook mooie stap te maken, ik ging een intensieve revalidatie aan bij Visio het Loo Erf. Nog steeds was ik aan het bloggen, maar ik deed dit allemaal visueel met de restvisus die ik nog heb. Toen ik het eens met iemand over mijn energie had en vertelde dat het schrijven mij toch wel veel moeite koste qua visuele inspanning, zei diegene tegen mij:
“waarom ga je niet vloggen? Vloggen kost minder energie en je laat jezelf nog puurder zien/horen.” Nu volgde ik zelf geen vloggers en had ik daar ook weinig behoefte aan, maar dat wilde natuurlijk niet zeggen dat ik niet kon proberen of vloggen wel bij mij paste. Ik had bedacht dat ik dan wel ging vloggen op mijn eigen manier, zonder filmpjes opnieuw te maken en te bewerken, gewoon zo puur mogelijk. Filmpjes te maken die mij helpen net zoals het bloggen mij hielp, en tegelijkertijd deze te delen, om wellicht anderen te kunnen inspireren en mee te nemen in beide kanten van de medaille in het leven met een visuele beperking.
Ik startte met vloggen op de eerste dag van mijn revalidatie (in juli 2019) en kwam er al snel achter dat dit mij minder energie kost dan het schrijven. Ik gebruik de camera als een soort spiegel waarin ik met mezelf in gesprek ga over hetgeen waar ik op dat moment mee zit, meemaak, voel, denk of doe. Ik ben vanaf dat moment mijn vlogs gaan delen op mijn Facebookpagina en later ook op Youtube en Instagram, allemaal onder de naam: Mijn wazige wereld.
Het vloggen is voor mij niet alleen helpend om dingen te verwerken, te relativeren of te reflecteren, maar het is ook een spiegel van in welk proces ik zit, hoe ik mij voel en wat ik aan het ontdekken ben in het leven. Door dat ik het deel heeft het mij ook bijzondere gesprekken en ontmoetingen gegeven met mensen die mij gingen volgen. Een mooi cadeautje is ook dat het mij zelfs een paar bijzondere vriendschappen heeft gebracht en ik echt voel dat ik andere mensen kan inspireren met mijn vlogs.

Acceptatie

Door de revalidatie bij Visio het Loo Erf heb ik mijn visuele beperking kunnen accepteren en ben ik dichter bij mezelf gekomen. Door deze stappen te hebben gemaakt kan ik verder met mijn ware ik te leren accepteren, liefde en rust te vinden in wie ik ben en gelukkig te leven. Gelukkig leven betekent voor mij niet dat het alleen maar fantastisch is, maar dat alles gevoeld mag worden en je daarin leert en ervaart wat je nodig hebt om je dromen waar te maken en te kunnen zijn wie je echt bent. Een visuele beperking is moeilijk, maar als het daarnaast lukt om ook de sterke kanten ervan te voelen is het leven ook heel mooi en interessant.
Mooi mens, we zijn het waard!

Dit artikel werd geschreven door Miranda Blomsma

Omslagfoto Black Dolphin

Boekrecensie: Black Dolphin, door Christian Frost

Geschatte leestijd: 3 minuten

De winter is in volle gang, de verwarming staat op standje koukleum en de dagen zijn korter. Wat mij betreft is er dan niets fijner om na een dag vol bezigheden lekker op de bank te kruipen met een goed boek en een drankje binnen handbereik. Een boek dat me op zo’n moment wel aanspreekt is de Storytel original Black dolphin, dat zich grotendeels afspeelt in een land waar het ‘s winters veel kouder is dan hier, Rusland.

Algemene gegevens van Black dolphin

Verschenen: 17 september 2018
Formaat: luisterboek & E-book
Aantal afleveringen: 10
Genre: spanning
Mijn beoordeling: 3 sterren

Het verhaal

De Deense Thomas Rasmussen zit in de beruchtste gevangenis van Rusland: Black dolphin. Hoe hij daar terecht gekomen is weet hij niet. Hij probeert erachter te komen welke misdaad hij gepleegd heeft, maar dat is best lastig als je de taal niet spreekt en de bewakers nogal loshandig zijn. Toch weet hij na verloop van tijd steeds meer te weten te komen over het hoe en waarom van zijn opsluiting. Zaken uit het verleden spelen hierbij ook een grote rol, daarom switch je als lezer regelmatig heen en weer tussen gebeurtenissen uit het heden en het verleden.

In het verleden leert Thomas op een feestje de mooie, ietwat mysterieuze Katya kennen, waar hij smoorverliefd op wordt. De liefde lijkt wederzijds, echter zijn er twee problemen: hij is al geruime tijd getrouwd en heeft een gezin, en zij staat op het punt om te trouwen met Eric Wijbel, een niet echt gewaardeerde collega van Thomas. Ondanks deze issues beginnen ze toch een affaire. Dat dit Thomas’ leven geheel op z’n kop zet, beseft hij pas later, te laat. Want is Katya ook werkelijk verliefd op hem? En welk duister geheim draagt zij met zich mee?

In het heden moet Thomas zich staande weten te houden om het ruige regiem in Black dolphin te kunnen overleven en bovendien antwoord te krijgen op de vragen: Hoe ben ik hier gekomen, kom ik hier ooit levend uit en bovenal, waar is Katya en wat is er met haar gebeurt?

Over de voorlezer

Levi van Kempen is de voorlezer van deze spannende storytel original. Ik moest in het begin wel even wennen aan zijn manier van voorlezen, maar eenmaal gegrepen door het verhaal vond ik het er wel goed bij passen. Naast voorlezer is Levi ook acteur, stemacteur, voice-over en zanger. We kennen hem onder anderen als Junior uit de soapserie ONM en als presentator in diverse tv-programma’s. Ook was hij jaren lang de vaste voice-over in de reclames van Vodafone.

Mijn mening over het boek

In het begin vond ik het wel moeilijk om in het verhaal te komen en dat kwam niet alleen door de manier van voorlezen van Levi, maar ook omdat ik het vrij langdradig vond. Gelukkig duurde dat niet al te lang en wilde ik toch heel graag weten hoe het verhaal eindigde. Wat ik wel vrij heftig vond was hoe middeleeuws het er aan toe ging binnen de muren van Black dolphin, anno 2015. Het is daarom ook niet echt een boek om lekker bij in slaap te vallen. De mooie kant van het verhaal vond ik toch wel Thomas’ liefde voor Katya en de subtiele boodschap dat liefde je in staat stelt om stad en land af te reizen om je geliefde terug te vinden.

Foto van de inhoud van een Magic Box, met o.a. Gehakt, honing en cashewnoten

Wat zit er in jouw Magic Box?

Geschatte leestijd: 3 minuten

Ik ben allergisch voor voedselverspilling. Echt, anders dan dat kan ik het niet omschrijven. Het doet me bijna fysiek pijn als ik zie dat mensen voedsel dat nog prima eetbaar is zonder er verder bij stil te staan wegkeilen. Ook voedsel dat de houdbaarheidsdatum is gepasseerd terwijl dit voorkomen had kunnen worden verdient mijn medelijden. Hoe overdreven dit ook mag klinken, ik kan er echt niet tegen en doe mijn uiterste best om dit zelf te voorkomen. Met deze eigenaardige info over mijn persoon in je achterhoofd kun je je vast en zeker voorstellen hoe positief verrast ik was toen ik een paar jaar geleden de app Too Good To Go ontdekte, die voedselverspilling wil tegengaan. De app creëert eigenlijk een win-winsituatie: door een zogenaamde Magic Box te reserveren kun je een grote hoeveelheid levensmiddelen voor weinig geld kopen. Maar, eet of drink dat wat je krijgt wel snel op, want de producten staan op het punt hun datum des oordeels te overschrijden.

De Magic Box

Dit is hoe het in zijn werk gaat. Too Good To Go is een initiatief waar restaurants, supermarkten en andere verkopers van etenswaren vrijwillig aan kunnen deelnemen. Doormiddel van hun app kun je als consument zien welke winkels er in jouw buurt meedoen. Via zoekfilters kun je zoeken op het soort voedsel en zie je makkelijk de adressen waar nog iets te halen valt. Meestal ’s avonds maken de deelnemende winkels bekend hoe veel Magic Boxen er zijn. In mijn ervaring zijn dit er meestal niet al te veel, twee, drie, en natuurlijk komt het ook wel eens voor dat ze niets over hebben. Daarom moet je er vaak wel snel bij zijn. Je kunt een Magic Box reserveren en die de volgende dag op het aangegeven tijdstip ophalen. De app geeft je een code die je in de winkel kunt laten scannen, waarna je het eten meekrijgt.

Een Magic Box kost bij de meeste supermarkten maar een paar euro. Bij wat luxere restaurants zijn ze vaak wat duurder, maar ik heb ze nooit duurder dan vijftien euro gezien. Wat je voor dit geld krijgt is een complete verrassing. Natuurlijk, bij een sushirestaurant kun je sushi en bij een bakker kun je brood verwachten, maar de exacte inhoud van een Magic Box weet je nooit van te voren. Bij supermarkten is dit dus echt een grote verrassing. De hoeveelheid voedsel die je krijgt verschilt ook per keer. Om het idee van goed bezig zijn voor het milieu nog verder door te voeren wordt je altijd gevraagd zelf tassen mee te nemen om de verkregen levensmiddelen in mee te nemen.

Eigen ervaring

Zelf heb ik al enkele malen de Magic Box gekocht. Hoewel de inhoud ervan per dag en winkel verschilt en dit dus ook tegen kan vallen, heb ik er eigenlijk hele goede ervaring mee. Mijn Bakker Bart box zat vol kraakverse broden en kaasstengels. Het jammere van deze verse producten is dat ze snel oud worden. Hetzelfde geldt voor zuivel uit de supermarkt. Je krijgt zuivel dat tegen de houdbaarheidsdatum aan zit en dus moet het snel op. Ik had een keer in mijn Magic Box twee pakken yoghurt, weliswaar van elkaar verschillend, maar toch moest het allebei snel op. Daarom is een tip die ik zou willen meegeven om de Magic Box onder meerdere personen of huishoudens te verdelen als je hem koopt.

Toegankelijkheid van de app

Too Good To Go is op zich prima te gebruiken voor mensen met een visuele beperking. Je moet er echter wel handigheid in krijgen. In het begin kan de overload aan informatie verwarrend zijn, maar uiteindelijk ga je er een patroon in zien en wordt het overzichtelijker, althans dat is mijn ervaring. De app heeft geen ondrukbare knoppen voor gebruikers van spraak en het meeste is ook goed gelabeld, dus dat zit wel snor. De app heeft een witte achtergrond en een goed leesbaar lettertype. Dus, als je eenmaal door hebt hoe Too Good To Go vor jou het best werkt, zal niets je er meer van weerhouden om te streven voor een betere wereld en voedselverspilling te bestrijden.

Download Too Good To Go hier voor iOS of hier voor Android