Home » Archieven voor maart 2021

Maand: maart 2021

Stemrecht, foto van stembiljet met podloot

Ontstemd: een heel andere verkiezingsstrijd

Geschatte leestijd: 3 minuten

De afgelopen week stond in het teken van de Tweede Kamerverkiezingen. Ook ik heb, na lang wikken en wegen, het stembiljet met mijn voorkeur ingevuld. Dit heb ik echter niet alleen gedaan. Als de woongroep waar ik nu verblijf niet van die flexibele begeleiders had gehad, of als mijn moeder vier jaar geleden niet in de gelegenheid was geweest om met me mee te gaan, was mijn stem beide keren verloren gegaan. Ja, ongelofelijk maar waar, als je een visuele beperking hebt kun je in de meeste gevallen niet zelfstandig stemmen.

Wij hebben toch ook stemrecht?

Iedere wilsbekwame burger boven de achttien heeft het recht om te stemmen. Volgens het VN-verdrag is de overheid verplicht om iedere stemgerechtigde de mogelijkheid te bieden om te stemmen. Maar aangezien we nog steeds op een enorm papieren vel met minuscule lettertjes een klein rond vakje rood moeten kleuren is zelfstandig stemmen er voor veel blinden en slechtzienden niet bij. Dit leidt logischerwijs tot veel onvrede bij blinden en zeer slechtzienden. Dat blijkt al uit dit artikel van RTV Noord over een slechtziende man die uit principe zijn stempas verscheurde. Ik zou dit zelf niet snel doen, aangezien je dan je stemrecht verscheurt, maar ik snap de frustratie en onmacht erachter heel goed. Natuurlijk is het mogelijk om te gaan stemmen met een begeleider, maar zoals in bovengenoemd artikel ook wordt beschreven doet dat je stemgeheim teniet. Daarbij, met iemand in zo’n klein stemhokje gaan staan is in deze tijd natuurlijk niet al te raadzaam.

Oplossingen

Ik sluit dit enigszins sombere artikel graag af met de mogelijke oplossingen die dit probleem zouden kunnen wegnemen. Om te beginnen is er de stemmal, die het makkelijk maakt voor blinde en slechtziende stemgerechtigden om zelfstandig het juiste rondje in te kleuren. Onderstaande video beschrijft hoe deze stemmal werkt.

Wat mij betreft een prima oplossing, al vinden veel gemeenten het “te duur” om zo’n mal aan te schaffen voor het handje vol visueel beperkte inwoners dat ze hebben. Daarom waren er slechts in zo’n vijftig gemeenten deze mallen aanwezig. Wat mij best verbaasde was dat we in Ermelo niet zo’n mal hadden. Ermelo, mocht je het nog niet weten, is een gemeente met behoorlijk veel blinde en slechtziende inwoners. Er zijn best veel woongroepen in dit dorp en vaak kiezen de mensen die deze woongroepen verlaten er voor om te blijven hangen in het dorp waar ze al een leven hebben opgebouwd. Hoe dan ook, dit bracht de gemeente dus niet op het lumineuze idee om ook zo’n mal aan te schaffen. Ik denk dat het een hele waardevolle investering is om zo’n apparaat in gebruik te nemen. Daarbij, omdat het niet al te vaak gebruikt wordt, gaat het heel lang mee.

Zelf ben ik een groot voorstander van het idee om digitaal te stemmen, al is het alleen al vanwege de tonnen papier die het scheelt. Maar buiten dat, een digitale omgeving om je stem uit te brengen is een stuk makkelijker en goedkoper toegankelijk te maken, mits je weet wat je doet. Ik weet dat zoiets snel fout kan gaan, dat zo’n systeem gehackt kan worden en zo, maar er moet toch wel een manier zijn om het allemaal dicht te timmeren? Ik bedoel, als we zulke gevoelige zaken als bankieren, corresponderen met de belastingdienst en aanvragen indienen bij de gemeente al jaren online kunnen regelen, waarom dit dan niet? Gewoon lekker thuis je stem uitbrengen, nog coronaproof ook.

In het kader van optimistisch naar de toekomst kijken en het teleurstellende verleden achter je laten, zou ik graag een oproep aan onze, nog niet gevormde, regering willen doen. Lieve beleidsmakers. Als jullie je plek op de veroverde zetels eenmaal hebben ingenomen, vraag ik jullie aandacht graag voor het hierboven omschreven probleem. In jullie ogen is het misschien een klein probleem, maar een aanzienlijk deel van de bevolking worstelt hiermee. Stel je voor, duizenden en duizenden mensen die zichzelf in aanloop naar de verkiezingen de vraag stellen hoe en of ze wel kunnen stemmen, in plaats van op welke partij. Laat ons alsjeblieft de volgende verkiezingen niet in de kou staan, niet weer. Jullie willen toch zo graag dat iedereen die mag, gaat stemmen? Geef dan ook iedereen die mogelijkheid en breng deze verkiezingsstrijd, die iedere keer weer oplaait, tot een goed einde. Dank je wel!

Omslagfoto van Koning Eenoog

Boekrecensie: Koning Eenoog, door Jakub Cwiek

Geschatte leestijd: 3 minuten

Hoe zou de wereld er uit zien als zicht niet het primaire zintuig was? Als iedereen een visuele beperking had en net zo veel of minder zag dan ik? Ja, die vraag stel ik mezelf vaak, eerder uit nieuwsgierigheid dan door een grimmig verlangen dat het echt zo zou zijn. Ik kan me namelijk niet voorstellen hoe een maatschappij waar visus niet het dominante zintuig is, in elkaar zit. En juist daarom was het voor mij een bijzondere ervaring om Koning Eenoog te lezen, een spannende Storytel-original die het verhaal vertelt van een wereld waarin een pandemie er voor zorgt dat de gehele bevolking blind wordt.

Algemene gegevens van Koning Eenoog

Verschenen: 26 februari 2018
Formaat: luisterboek & E-book
Aantal afleveringen: 10
Genre: dystopie

Het verhaal

Koning Eenoog speelt zich af in Polen. Het duurde even voordat ik daar achter was. De hoofdpersoon is Max, een voormalig rechercheur die een grote voorsprong heeft op de meeste van zijn medemensen, omdat hij al blind was voordat de pandemie begon. Als het lichaam van een jonge man dood wordt aangetroffen op het stadsplein, wordt Max betrokken bij het onderzoek. Al snel rijst bij hem het vermoeden dat de moord is gepleegd door iemand die kan zien, maar dat zou onmogelijk moeten zijn. De overheid ontkent stellig het bestaan van “zienden”, mensen die de dans ontsprongen zijn. Slechts een enkeling realiseert zich dat zich tussen de blinde bevolking mensen verschuilen die hun gezichtsvermogen weten te verbergen. Vanuit de algehele duisternis die een ieder omgeeft gluren kwaadwillende ogen, terwijl moord na moord met behulp van de nieuwe onderzoeksmethoden die noodgedwongen zijn ontwikkeld, wordt onderzocht.

Over de voorlezer

Het boek wordt voorgelezen door Sander de Heer, een bekend acteur en stemacteur, niet te verwarren met de voormalige NPO Radio 2 dj. Sander de Heer werd geboren op 17 september 1958 en je kunt hem kennen van zijn rollen als o.a. Marnix Klein in Onderweg naar Morgen, Robert van Galen in Goudkust en gastrollen in Kees & Co en Flikken Maastricht. Binnen de Nederlandse nasynchronisatie is hij onder andere te horen als de stem van de verteller in Ratatouille, Dwaaloog Dolleman in Harry Potter en de Vuurbeker, Mr. Kraps in SpongeBob SquarePants en Asmodeus in Shadowhunters: The Mortal Instruments. Sander heeft een trage en op het eerste gehoor vrij emotieloze manier van voorlezen waar je even aan moet wennen. Toch, als je hier eenmaal aan gewend bent, weet hij je het verhaal naar mijn mening helemaal in te trekken en zijn stem past goed bij de sfeer van het boek. Naast Koning Eenoog heeft hij nog een behoorlijk aantal andere boeken voor Storytel ingelezen.

Mijn mening over het boek

Het is best gaaf om als slechtziende te lezen over een wereld waarin het gezichtsvermogen geen enkele rol meer speelt. En de technologieën die leven in zo’n wereld mogelijk maken, nou, ik wenste dat die echt bestonden. Met behulp van zogeheten bouncers, die obstakels en andere mensen met piep- en trilsignalen aangeven, en een vlekkeloos werkende GPS op je telefoon die daarmee samenwerkt, weten mensen zich zelfstandig en zonder al te veel ongelukken van A naar B te bewegen. Alles is aangepast en iedereen maakt veelvuldig gebruik van de overgebleven zintuigen. Hoe de auteur zo trefzeker een wereld als deze in elkaar heeft weten te flansen, is mij een raadsel, maar ik heb er immens van genoten.

Verder is het verhaal best wel duister en soms ook eng. Je moet er dus wel tegen kunnen dat niet alles even goed afloopt en dat het verhaal een vrij open einde heeft. Als lezer blijf je met vragen achter die je zelf moet beantwoorden. Niet dat alles onopgelost blijft, nee, dat niet. Al zou je misschien bijna wensen dat dat wel zo was…

Foto van robotstofzuiger

Opgeruimd staat netjes, blind of niet

Geschatte leestijd: 4 minuten

“Een opgeruimd huis is een opgeruimde geest.”
Met deze uitspraak ben ik het helemaal eens. Goed, er zijn genoeg mensen die zich fijn voelen in een gestructureerde chaos, maar dat geld niet voor mij. Ik ben het type mens dat na het eten meteen alle vuile vaat in de gootsteen zet en helemaal vrolijk word van een schoon en opgeruimd huis.

Van chaos naar structuur

Mijn ouders leerden me al van jongs af aan dat het erg belangrijk is om een schoon en net huis te hebben, juist als je een visuele beperking hebt. Niet alleen omdat je alles dan makkelijker terug kunt vinden, maar ook zodat je minder werk hebt om alles bij te houden. Ik was daar als kind niet erg van onder de indruk en mijn kamer was dan ook vaak een ware ontploffing. Toen ik ouder werd kwam ik er wel steeds meer achter dat ik beter mijn rust kon vinden als alles in mijn kamer een vaste plek had en hetgeen ik op dat moment niet nodig had gewoon netjes opgeborgen was, en niet ergens onder een kast of onder mijn bureau lag. Mijn moeder leerde me hoe ik zonder zicht toch zo goed mogelijk kon stofzuigen en afstoffen. Bij beiden is het het handigst om echt een beginpunt te hebben en daar systematisch steeds verder vandaan te werken, zodat je zo min mogelijk stukken overslaat. Zo deed ik stukje bij beetje steeds meer zelf.
Nu ik zelfstandiger woon ben ik heel blij dat ik de boel zelf schoon kan houden. Dat is ook niet zo moeilijk, omdat ik heel klein behuisd ben. Maar als ik over een tijdje groter ga wonen is het wel handig als ik huishoudelijke hulp krijg, want ik zie nog wel eens het één en ander over het hoofd en ik wil niet het risico lopen dat als ik van huis ben, de muizen letterlijk op de tafel dansen.

Robotstofzuiger

Stofzuigen zonder zicht is zeker niet onmogelijk, echter is de kans wel groot dat je na verloop van tijd in de war raakt. Want was je nou al wel of niet in dat hoekje geweest, en ligt er echt geen viezigheid meer onder de tafel? Voor dit soort issues is wat mij betreft een robotstofzuiger echt de oplossing. Deze heb je in diverse soorten en maten en dus ook in verschillende prijsklassen. Zelf heb ik de iRobot Roomba 605, één van de simpelste stofzuigers van dit merk. Deze is dus niet te bedienen via een app, of aan te sturen met bijvoorbeeld de Google assistent of Alexa.
Ik merk zeker verschil tussen mijn stofzuigkunsten en die van de robotstofzuiger. Waar ik voorheen nog wel eens vuil op de vloer tegenkwam, is dat nu gewoon verdwenen. De gewone stofzuiger pak ik er enkel nog bij om de plekken schoon te krijgen waar de robotstofzuiger niet bij kan komen.

Helaas zijn er ook wat nadelen te noemen bij een robotstofzuiger. Zo moet je telkens je eetkamerstoelen weghalen als je wilt dat de stofzuiger ook onder de tafel komt en is het raadzaam om stekkers en snoeren die op de grond liggen zo goed mogelijk weg te werken, om te zorgen dat de stofzuiger er niet mee aan de haal gaat. Je kunt hiervoor trouwens ook een zogeheten virtuele muur gebruiken. Dat is een apparaatje dat je voor de plek zet waar de stofzuiger niet mag komen. Doormiddel van verschillende standen kun je het bereik van de virtuele muur groter of kleiner maken. Handig toch?

Het onderhoud aan de stofzuiger zelf is volgens mij ook iets meer werk dan een normale stofzuiger. Aan de onderkant zitten bijvoorbeeld een aantal borstels die de vloer schoon moeten maken. Veel van het vuil komt netjes in het daarvoor bestemde bakje terecht, maar soms blijft er nog wel eens iets achter in de borstels. Daarom is het wel handig om deze ook zelf regelmatig een schoonmaakbeurt te geven, helemaal als je huisdieren hebt.

Geen dagelijkse bezigheid

Goed, genoeg gezwetst over die robotstofzuiger, anders lijkt dit artikel zo langzamerhand meer op een review voor een elektronica site dan op een EyeOpener.
Je denkt nu misschien dat ik elke dag loop te poetsen en dat alles in m’n huisje blinkt en glimt als een spiegel. Dat laatste zou natuurlijk ideaal zijn, maar ook ik ben gewoon een mens en heb inmiddels geleerd dat één dag in de week schoonmaken echt voldoende is om het netjes te houden, zeker als je zo klein woont als ik. Zo wordt het niet te dwangmatig en blijft het toch netjes, mocht er onverwacht visite komen. En eerlijk is eerlijk, stiekem hoop ik dat ik in de verre toekomst ooit nog eens de trotse eigenaar word van een huishoudrobot. Je weet wel, zo’n robot uit sciencefiction verhalen die je hele huis schoonmaakt, zodat wij nog meer tijd overhouden voor andere dingen