Home » dromen najagen

Tag: dromen najagen

Radio, GIF van audiogolven

Een nieuw geluid: van luisteraar tot radiomaker

Geschatte leestijd: 7 minuten

Al van jongs af aan ben ik geboeid door het medium radio. Je zou zeggen: zeker door het feit dat alles wat je zegt door iedereen die luistert wordt gehoord. Ja, dat speelt ook zeker mee, maar wat me vooral boeit is het feit dat je ik weet niet hoe veel mensen die luisteren kunt voorzien van muziek, nieuws en informatie. Informatie die jij belangrijk vindt om te delen.

Sinds ik een jaar of acht, negen was, luisterde ik altijd naar 3FM. Dj’s als Giel Beelen, Gerard Ekdom, Michiel Veenstra en Rob Stenders vond en vind ik geweldig! Giel wist hoe je een ochtendshow moest neerzetten waar je de volgende dag nog aan liep te denken. Gerard Ekdom en Rob Stenders zijn dj’s die bepaalde nummers zo op hemelden, dat ik die nummers ook zo snel mogelijk wilde hebben. Michiel Veenstra wist met Gerard Ekdom altijd een feest te maken van de vrijdagavond in Ekstra Weekend. En niet te vergeten: Serious Request: gewoon zes dagen niet eten en intussen geld inzamelen voor het goede doel met in die zes dagen prachtige, maar ook hilarische radio.

Zelf radio maken

In tegenstelling tot wat veel beginnende radiomakers doen heb ik geen eigen zendertje gehad. Ik heb geen programma’s gemaakt die niet verder kwamen dan de buren of dan het einde van de straat. Het avontuur begon voor mij in 2014. Ik zat toen op het speciaal onderwijs in Zeist. Er werd toen een mail rond gestuurd dat in het kader van het vak Kunst en Cultuur een aantal radioworkshops gegeven zouden worden door Peter Kroon van Radio 509. Radio 509 kende ik wel, want daar luisterde ik toen af en toe naar. Ook de naam Peter Kroon kende ik.

Tijdens de workshops dacht ik in eerste instantie: Ach, makkelijk zat! Ik heb zo veel radio geluisterd, dus ik lul me hier wel doorheen, maar daar ben ik mooi van terug gekomen. Radio maken is toch echt iets anders dan luisteren en je moet er gevoel voor hebben.

De workshops bestonden uit een deel uitleg over het medium radio en ook uit praktijkoefeningen achter de mobiele studio. Persoonlijk vond ik dat het aller leukste. Achter de studio staan met een koptelefoon op en ook zelf platen instarten, prachtig!

Naar Hilversum

Na een aantal maanden stopten de radioworkshops helaas, maar ik wilde meer! Ik had het gevoel dat ik meer uit mezelf kon halen op radiogebied. Dus vroeg ik Peter of ik een keer naar de studio van Radio 509 in Hilversum mocht komen. Dat mocht. Het was een geweldige dag! De mengtafel daar was nog groter en mooier dan die van de mobiele studio en er waren nog veel meer mogelijkheden.

Eigen programma

Na die ene dag in Hilversum was het me duidelijk. Ik wilde hier beslist mee verder! Ik ben me toen als een gek gaan storten op audiobewerking (nogal handig als je met radio verder wil). Vanuit huis probeerde ik een eigen uur radio in elkaar te zetten. Toevallig kwam ik die uren pas weer tegen in mijn archief. Altijd weer geweldig als ik dat gekloot van toen weer terug hoor! In de tussentijd (2015-2017) deed ik af en toe nog wel eens iets voor Radio 509. Ik heb in die periode een keer live verslag gedaan van The Blind Run en heb een uurtje mee gedraaid op de ZieZo-beurs.

Begin 2017 zag ik dat Radio 509 verslag zou gaan doen van het Outdoor Showdowntoernooi in Apeldoorn. Toen heb ik een mail die kant op gestuurd met de vraag of ze nog mensen nodig hadden om verslag te gaan doen. Peter mailde toen terug: Ik zit eigenlijk meer te denken aan Lieftinck is los, elke vrijdagavond van 20 tot 22 uur! De eerste Lieftinck is los was op vrijdag 24 februari 2017. Ik was van te voren enorm nerveus en hoopte dat het programma een beetje aan zou slaan. Maar als je wil dat iets een succes wordt, moet je er zelf iets voor doen. Je moet zelf proberen om origineel te zijn en geen kopie te worden van een radioheld van vroeger. Toe gegeven, in het begin praatte ik net zo snel als de dj’s bij 538. Dat is even leuk, maar na verloop van tijd zit je gewoon je kunstje te doen.

Drie jaar later

Eind mei 2020 had ik het gevoel dat de rek een beetje uit Lieftinck is los was. Ik had in die drie jaar ook redelijk wat gedaan. Zo had ik platen uitgezonden die je zelfs in de slechtste programma’s niet meer hoorde en was ik begonnen met het uitzenden van erotische verhalen. Waarom? Gewoon omdat de mogelijkheid er was! Intussen had ik ook 2 uur op zondag gekregen waarin ik wat serieuzer was. Net toen ik eens rustig wilde gaan bedenken of er wellicht een mogelijkheid was om andere uren binnen 509 te gaan vullen, belde Peter me op. Ik vertelde waar ik aan zat te denken en dat ik vond dat de rek een beetje uit het programma aan het gaan was. Peter heeft me toen een prachtige kans gegeven, waar ik hem nog steeds dankbaar voor ben. Het kwam er op neer dat hij me een dagelijks programma wilde geven, zes dagen per week een uurtje van 18 tot 19 uur. Deze mogelijkheid heb ik met beide handen aangegrepen. Op 26 juni maakte ik live vanuit Hilversum de laatste Lieftinck is los. Een geweldige uitzending die ik altijd zal bewaren!

No Limits Network

Je zou misschien verwachten dat ik in al die jaren keurig netjes bij 509 ben gebleven. Ja, dat is ook zo, maar ik heb daarnaast nog wat uitstapjes gemaakt. Eind 2015 werd bij de KRO-NCRV een platform opgericht voor jongeren die wel een beperking hebben, maar zich absoluut niet beperkt voelen. Onder de naam No Limits Network zouden de jongeren zowel radio als video’s voor het Youtube-kanaal gaan maken. En dat alles onder begeleiding van Ruud de Wild. Ik zat nog niet bij de eerste lichting, maar in januari 2016 zag ik een bericht langs komen dat No Limits Network op zoek was naar nieuwe “reporters”. Ik heb toen direct een mail die kant op gestuurd, want radio maken onder begeleiding van Ruud de Wild leek me super vet! Naar aanleiding van mijn mail werd ik uitgenodigd voor The almost blind auditions op zaterdag 23 januari in Hilversum. Ze werden gehouden in het zelfde pand waar tot eind 2019 de uitzendingen van NPO Radio 2 en 5 vandaan kwamen. Ik was redelijk zenuwachtig. Auditie doen voor onder meer Ruud de Wild, als dat maar goed ging! Het ging uiteindelijk ook goed. Ik heb voor de jury allemaal typetjes en de meest maffe voice-overs opgezet, maar blijkbaar was het goed. Na een paar weken later nog een gesprek gevoerd te hebben was het zeker, ik was 1 van de nieuwe reporters. In eerste instantie was het alleen maar mee presenteren, maar al snel mocht ik samen met een collega-reporter een eigen uurtje gaan vullen dat we ook helemaal naar eigen inzicht mochten indelen. Dit heeft tot eind juli 2016 gelopen. Toen werd de radiotak helaas afgestoten. Ik heb toen nog een paar video’s gemaakt. Ook dat was leuk. Zo was een keer de opdracht om winkels in te lopen en daar te vragen naar producten die daar helemaal niet te koop waren.

Muzikale vrijheid

Ik krijg regelmatig de vraag of ik mijn muziek zelf mag uitkiezen. Het antwoord op die vraag is: ja zeker! Toen ik net bij 509 kwam, heb ik wel eventjes met een playlist gewerkt. Dat is ook logisch, want als een station een bepaald format heeft moet je dat eerst in je vingers krijgen. Maar al na een paar maanden ben ik mijn shows zelf gaan samen stellen. Ook bij No Limits Network heb ik altijd honderd procent muzikale vrijheid gehad. En die vrijheid geef ik ook niet zomaar op.

Inspreekwerk

Regelmatig hoorde ik van mensen dat ik zo’n goede stem heb. Een tijdje geleden ben ik toch maar eens gaan kijken of inspreekwerk iets voor mij is. Uiteindelijk ben ik met een aantal mensen in contact gekomen die me hier mee verder konden helpen. Dit heeft tot nu toe al hele leuke inspreekklussen opgeleverd. Mijn stem is inzetbaar voor jingles en commercials. Daarnaast ben ik een verzamelaar van radiojingles en tunes.

Tot slot wil ik graag nog wat tips mee geven. Als je pas radio maakt, let er dan heel goed op dat je niet een kopie wordt van je radioheld van vroeger! Hoe erg je ook op Jeroen van Inkel of Edwin Evers wil lijken, je bent Jeroen van Inkel of Edwin Evers niet. Je bent jezelf en blijf dat ook vooral. Probeer zo natuurlijk mogelijk te praten op zender. Ga niet ineens heel snel praten, maar blijf rustig. Op die manier hou je ook je luisteraars vast. Hoe leuk radiojingles van vroeger ook kunnen zijn, ga deze niet gebruiken voor eigen items. Probeer creatief te denken en gebruik je fantasie.

Dit artikel werd geschreven door Bram Lieftinck

Artwork De witte stok

Podcast ‘De witte stok’: maakt ons zichtbaar

Geschatte leestijd: 4 minuten

Mijn naam is Tatjana, ik ben dertig jaar en ik ben sinds mijn geboorte blind. Ik zie nog wel licht, donker en kan kleuren onderscheiden.  Ik ben me er al mijn hele leven van bewust dat ik een beperking heb. Dat begon al toen ik heel klein was. Toen vertelden we al aan kinderen waarmee ik speelde dat mijn ogen ziek zijn en het niet doen en dat ze alles aan mij moeten laten voelen. Dit ging meestal erg goed. Tijdens mijn kindertijd was mijn beperking ook nauwelijks een issue. Naarmate ik ouder werd veranderde dit. Jongeren in mijn omgeving kregen een rijbewijs, werden verliefd en deden allerlei andere dingen die voor mij lastig waren. Natuurlijk was dat voor mij erg moeilijk, maar ik probeerde altijd het beste ervan te maken. Veelal met mijn lieve familie samen.

De oorsprong van de podcast

Op een gegeven moment word je ouder en ook zelfstandiger. Je wil vooral dingen zelf kunnen zonder aan het handje van je vader of moeder mee te lopen. Een start voor deze zelfstandigheid maakte ik op school. Ik bezocht het speciaal onderwijs waar ik heel veel dingen aangeleerd kreeg die mij het leven met mijn beperking makkelijker maken. Denk hierbij aan mobiliteitstraining.

Bijna drie jaar geleden ontmoette ik Sander. Er was meteen een klik tussen ons en we hebben elkaar sindsdien niet meer losgelaten. We delen dezelfde hobby’s en vullen elkaar optimaal aan.  Sander is net als ik zijn hele leven al blind en net zo ambitieus als ik wat de omgang met zijn beperking betreft. We zijn dus een perfect team samen en kunnen door onze goede samenwerking veel met z’n tweeën bereiken.

Pitchwedstrijd

Vorig jaar kwamen we een oproep van het Podcastnetwerk tegen. Zij organiseerden samen met Dag en nacht media een podcastpitch. Je kon je idee voor een podcast insturen. Dit idee werd beoordeeld door een vakkundige jury. Je wint begeleiding door Dag en nacht media, een sponsordeal met Auto.nl, en opnameapparatuur. Je pitch werd live beoordeeld tijdens het Podcastfestival. Aangezien Sander en ik ontzettend graag met geluid werken was dit wel aan ons besteedt. We liepen al langer rond met het idee voor een podcast over onze blindheid. Over waar we letterlijk en figuurlijk tegenaan lopen. We twijfelden geen moment en stuurden een pitch in.

We waren zelf aanwezig tijdens de beoordeling. Het was echt ontzettend gaaf om onze eigen inzending via de koptelefoon daar ter plekke te horen. Het jurycommentaar was ook een verrassing. Het enthousiasme over ons idee had ik niet zien aankomen. Lang verhaal kort: we wonnen de pitchwedstrijd en gingen aan de slag.

Podcastfestival 2020

Nu is het bijna een jaar later en is het tijd voor het podcastfestival 2020. Op vrijdag 18 september is de eerste aflevering van onze podcast ‘De witte stok’ te horen tijdens de openingsavond.  Het leuke is dat jij daar virtueel bij kan zijn. Door alle maatregelen rondom het Coronavirus vindt het grootste gedeelte van het festival online plaats. Kaartjes kun je kopen via de site van het Podcastfestival.

Als je de code op je kaartje niet kunt lezen zal het podcastnetwerk deze in tekst naar je toesturen. Mail het kaartje en je gegevens hiervoor naar info@podcastnetwerk.nl

Tijdens deze avond worden Sander en ik geïnterviewd door Botte Jellema en Ype Driessen. Onze favoriete podcastmakers, Eeuw van de amateur. We hebben er ontzettend veel zin in.

De witte stok

Dan nu eindelijk waar je al die tijd op wacht. De podcast, ik schreef net al dat hij gaat over de dingen waar wij als blinden letterlijk en figuurlijk tegenaan lopen. We laten je horen wat er allemaal goed gaat en wat er anders gaat dan wij graag zouden willen. Allerlei onderwerpen komen aan bod. Mobiliteit, wet- en regelgeving, hobby’s, sociale contacten, werk en opleiding, theater en ga zo maar door. Je kunt het zo gek niet bedenken. Je hoort verhalen van Sander en van mij, maar zeker ook verhalen van andere blinden en personen die op welke manier dan ook met mensen met een visuele beperking te maken hebben.

Bewustwording is wat wij met onze podcast willen bereiken. Er zijn zoveel onterechte vooroordelen en aannames die de wereld uit moeten. Zo is niet elke blinde muzikaal en hoort een blinde lang niet altijd beter dan een goedziende. Blinden kunnen prima zelf lopen, praten en dingen aangeven die zij al dan niet prettig vinden. Dat hoeft heus niet een begeleider te doen.

We hopen je vanaf 20 september maandelijks te vermaken en informeren met onze podcast ‘De witte stok’. Je kunt je abonneren via je favoriete podcastapp, Apple podcasts, Spotify, en Rss.

Dit artikel werd geschreven door Tatjana Wehrmann

Foto van verhuisdozen - eigen huis

Een eigen huis, een plek onder de zon

Geschatte leestijd: 3 minuten

De tijd van gaan is gekomen. Het was tijd om te gaan verhuizen. Eerst woonde ik begeleid, samen met een flink aantal huisgenoten. Op naar de volgende stap, een eigen huis. Een appartement met begeleiding op oproepbasis.

Zorgen voor jezelf

’s Ochtends stond ik op met het idee om wat broodjes klaar te maken voor onderweg. De zak was nog dicht, maar ik had geen idee wanneer ik de broodjes ook al weer had gekocht. Laten we er maar aan ruiken. Het rook op zich prima. Ook geen groene puntjes gezien. ’s Middags had ik wel zin in dat lekkere broodje met rookvlees en Boursain. Het smaakte een beetje vreemd. Ach, het was toch goed? Op naar het andere broodje. Toch nog maar een keer kijken dan. Daar waren de kleine boosdoeners die mijn moment van glorie aan het bederven waren. Bederven in de letterlijke zin, want het waren groene puntjes. Mijn maag draaide een paar rondjes, maar vervolgens kwam ik tot de conclusie dat ik in ieder geval met dat ene broodje, niet aan voedselverspilling heb gedaan. Toch mis ik op zo’n moment wel even een paar extra ogen die meekijken.

Een flinke upgrade

Kun je je voorstellen dat je eerst alleen een kamer had waar je alles in had staan, een douche en toilet deelde en vervolgens ineens een eigen huisje met een woonkamer, een slaapkamer, een eigen keuken en het meest bevrijdende van allemaal: een eigen toilet. Ik kon het me totaal niet voorstellen. Wat moet ik met deze ruimte? Heb ik überhaupt wel genoeg ruimte voor m’n spullen?

Het huis inrichten

Natuurlijk had ik genoeg ruimte voor alle spullen. Maar welke spullen had ik nog nodig? Zeg maar gerust: voor mijn gevoel een halve inboedel. Mijn eethoek was het eerste wat er in huis stond. Hoe gek het ook klinkt; een eethoek maakt voor mij een huis, een huis. Het voelde gelijk anders aan. De rest volgde al snel. Gelukkig waren er hele lieve mensen om me heen die wilde helpen.

Wanneer je gewend bent om alles in één kamer te proppen, doe je dat uit gewenning gewoon weer. Ik wilde een hoop van m’n spullen weer in m’n kamer neerzetten en in m’n kast stoppen. Deze kast fungeerde voorheen niet alleen als kledingkast, maar ook als snaaikast, elektronicakast en hobby/creativiteitskast. Er werd me gevraagd wat ik aan het doen was. Er was namelijk genoeg ruimte in huis. Na een paar seconden kortsluiting in m’n hoofd, besefte ik dat bepaalde gewoontes en gewenning er zo ingebrand kunnen zitten. En dat blijkt maar weer uit dit verhaal. Maar we waren er nog niet…

Inkopen doen

Het gaat hier om ‘simpele’ aankopen. Dingen die zo vanzelfsprekend zijn, dat je er gewoon niet op kan komen, zoals: een prullenbak. Misschien ben ik de enige die niet gelijk denkt aan een prullenbak hoor. Ik denk vaak als eerst aan een gevulde koelkast. Zout, peper, schoonmaakmiddelen, spatel, pollepel, knoflookpers, scherpe messen, pedaalemmer zakjes… Natuurlijk kan niet alles in één keer. Maar de basis is wel fijn om te hebben. Had ik maar gelijk gedacht aan een spatel. Dan hoorde ik m’n koekenpan nu tenminste niet huilen vanuit de kast om zijn beschadigde anti-aanbaklaag, omdat hij nogal ontdaan was van de ontmoeting met m’n ijzeren lepel.

Ouderschap met een visuele beperking

Slechtziend en mama? Ja, dat kan!

Geschatte leestijd: 2 minuten

Even voorstellen, Ik ben Yvonne, 32 jaar, ik ben getrouwd met Nick en wij zijn de trotse ouders van Roan. Ik heb de oogziekte Retinitis Pigmentosa. Hierdoor zie ik met rechts alleen licht en donker. Met links zie ik nog vijf procent in een koker van vijf graden, ik kijk als het ware door een rietje. Daarnaast ben ik nachtblind en heb ik snel last van fel licht. Nick en Roan zien gewoon goed. Ik ben gevraagd om een blog te schrijven over het ouderschap met een visuele beperking. Er bestaan namelijk heel veel misverstanden en vooroordelen over.

Kinderwens

Nick en ik waren het snel eens, wij wilden heel graag een kindje. Gelukkig was de kans dat Roan RP zou krijgen zeer klein, dus toen ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen had waren we dolblij.

Vooroordelen

Tijdens de zwangerschap kreeg ik er al mee te maken, mensen die het niet vonden kunnen dat ik een kind zou krijgen. Ik zou niet voor hem kunnen zorgen, het zal wel een ongelukje zijn, je man moet straks alles doen. Dit zijn maar een paar voorbeelden van wat ik heb gehoord. Het ergste vond ik dat iemand zei dat het jammer was dat ik al zo lang zwanger was, want dan kon ik het niet meer laten weghalen.

Roan

Foto van Yvonne met Roan

Op 15 november 2018 na een zwangerschap van 38 weken werd, met een hele snelle bevalling Roan geboren. Hij is perfect, maar dat vind elke ouder van zijn kind. Inmiddels is Roan 21 maanden oud. Hij is een vrolijke, ondernemende dreumes en soms wat eigenwijs, wat hij uiteraard van Nick heeft. Tot nu toe vind ik het super leuk om mama te zijn. Natuurlijk heb ik wel wat uitdagingen gehad, maar daar heb ik steeds een oplossing voor gevonden. Ik kan gewoon volledig voor hem zorgen.

Tips

Tot nu toe heb ik overal een oplossing voor gevonden. Zo neem ik Roan mee in de draagzak of voor kortere stukjes krijgt hij zijn knuffeltuigje om, zodat hij zelf kan lopen. Zorg ervoor dat je een paar mensen in je omgeving hebt waar je op terug kan vallen. Trek je niet teveel aan van wat mensen zeggen. Er is een Facebook groep voor slechtziende en blinde ouders: VIP ouders

Mijn belevenissen volgen?

Wil je mijn belevenissen als slechtziende mama volgen? Je kunt mij op Facebook en Instagram vinden als Mijn Blinde Leven.

Dit artikel werd geschreven door Yvonne Bleijenberg – Stip

De stem van de stad: het leven van een opkomend beiaardier

Geschatte leestijd: 2 minutenHet is twaalf uur ’s middags. Je loopt door het centrum van de stad. De lucht is vervuld van verschillende geluiden: pratende mensen, de bel van een tram, en Plotseling komen daar klinkende klokken bij. Misschien let je er niet op. Leuk, zo’n geautomatiseerd klokkenspel. Dit is soms waar, maar wist je dat het soms ook een echt persoon is, de beiaardier genaamd, die letterlijk en figuurlijk inspeelt op het moment? Die het carillon bedient en de stad van een extra dimensie van geluid voorziet?

Hoe word je beiaardier?

Toen ik een jaar of drie was hoorde ik een klokkenspel in Doorn. Ik begon me af te vragen hoe dat werkte en toen ik jaren later mijn eerste laptop kreeg, zocht ik het internet af naar het antwoord op die vraag en ontdekte ik dat het instrument de beiaard heet en degene die het bespeelt, de beiaardier. Na wat contact zoeken met verschillende beiaardiers mocht ik zelf een keer op de beiaard spelen om uit te proberen hoe het was. In de video hieronder zie je mijn eerste keer op de beiaard.

Dit sprak me zo aan, dat ik na een aantal jaar de beiaardopleiding in Amersfoort ben gaan doen. Na twee jaar ben ik overgestapt naar een opleiding in Meggelen (België), waar ik nog steeds met veel plezier studeer. Mijn droom is om een leuke, klankrijke carrière op te bouwen. Af en toe geef ik al beiaardconcerten door het land, maar ik hoop hier mijn werk van te kunnen maken.

Hoe hoor je het verschil?

Wanneer je over straat loopt en kerkklokken weer hoort luiden, hoe kun je dan weten of een mens het carillon bespeelt of het gewoon een automaat is? Simpel, een beiaardier legt veel nuance in zijn spel, met soms zachte, soms harde tonen tussendoor. Ook wordt er vaak ingespeeld op de actualiteit, terwijl een automaat vaak dezelfde deuntjes speelt en dat allemaal op hetzelfde volume.

Bekijk ook deze video waarin ik wat meer over mezelf vertel en over wat me drijft.

Dit artikel werd geschreven door Robert Hutten