Home » openbare ruimte

Tag: openbare ruimte

Foto van koffie op het terras

Als VIP op het terras

Geschatte leestijd: 3 minuten

Eindelijk, na een periode vol wind en regen lijkt de zomer even terug te zijn. De temperaturen gaan voorzichtig weer omhoog, de zon schijnt en we gaan weer steeds meer naar buiten. Wat mij betreft is dit dan ook DE tijd om een terrasje te pakken. Mijn woonplaats barst van de restaurants met terrassen en helemaal met dit lekkere weer ben ik daar dan ook regelmatig te vinden met familie of vrienden, genietend van een hapje, drankje en de gezellige sfeer. Ik krijg dan echt zo’n vakantiegevoel.

Goed voorbereid het terras op

Ik krijg wel eens de vraag of ik het niet lastig vind om mezelf zogezegd te kunnen redden op een terras. Ik zie immers enkel licht en donker, dus even de menukaart lezen of het personeel wenken is wel eens lastig. Gelukkig hebben de meeste restaurants de menukaart op hun website staan en vaak is deze wel redelijk toegankelijk voor de spraaksoftware die ik gebruik. Het gebeurt een enkele keer dat de menukaart als een afbeelding op de site staat en dan kan ik er logischerwijs niks mee. Dat vind ik jammer, want vaak bekijk ik de menukaart even voor ik op stap ga, zodat ik al een beetje weet wat ik kan verwachten en het voor mij dan makkelijker is om, eenmaal op het terras aangekomen, een keuze te maken.

De aandacht trekken van het personeel is voor mij echter wel een issue, want dit doe je over het algemeen door oogcontact te maken en laat ik daar nou niet zo goed in zijn. En nee, ik ben ook niet het type mens dat dan maar over het terras gaat zitten roeptoeteren dat hij nog iets wil eten of drinken. Gelukkig heb ik meestal wel iemand bij me met meer zicht dan ik, en weet ik inmiddels ook restaurants in de buurt te vinden waar de bediening vaak uit zichzelf naar je toe komt.

Het grote nadeel

Het is wel eens gebeurd dat ik met twee vrienden een terrasje wilde pakken en we bij een restaurant kwamen waar ik maar één keer eerder was geweest. Toen was de bediening niet zo vlot, maar dat was inmiddels al meer dan een jaar geleden, dus gaf ik ze het voordeel van de twijfel. Nou, dat heb ik geweten. We hebben ze welgeteld drie keer gezien, toen ze de bestelling op kwamen nemen, toen ze de bestelling brachten en ongeveer een uur later, toen we na diverse pogingen contact probeerden te krijgen maar op stonden om weg te gaan. Ja, toen wisten ze niet hoe snel ze naar ons toe moesten komen met de rekening. Nu denk je misschien, het was vast heel druk daar, dus wat een ongeduld, maar er waren maar liefst twee andere tafels bezet, dus daar lag het niet aan. Maar goed, ondanks die vervelende ervaring hadden we het wel gewoon gezellig met elkaar en daar gaat het uiteindelijk om, toch?

Tips voor zorgeloos non-visueel terrassen

Ben je zelf visueel beperkt en vind je het zogezegd een uitdaging om zonder hulp van iemand met goed zicht toch naar een restaurant te gaan? Voel je dan niet bezwaart om iets extra’s aan het personeel te vragen. Ik vraag bijvoorbeeld altijd of ze het vlees dat ik besteld heb willen snijden, omdat het voor mij nu eenmaal lastig is om dit zelf netjes te doen, helemaal als er behalve het vlees nog meer dingen op mijn bord liggen. Zo kan ik toch van mijn eten genieten, zonder dat het een complete chaos op mijn bord wordt. Ook is het een goed idee om van te voren de online menukaart van het restaurant te checken als die er is, zodat je alvast een beetje kunt bedenken wat je wilt eten en het personeel niet de hele menukaart hoeft voor te lezen.

Pompoenlantaarn Walibi Fright Nights

In blinde paniek door Walibi Fright Nights

Geschatte leestijd: 3 minuten

Het is oktober, de maand van Halloween! Dit hebben wij vorig jaar met een leuk groepje mensen mogen vieren tijdens de Walibi Fright Nights. Van dat groepje waren Moortje en ik de enige slechtzienden. Ik denk dat we het er beide over eens zijn dat onze visuele beperking een extra dimensie heeft gegeven aan deze ervaring. Je ziet dingen soms nóg later aankomen en ik kan je vertellen dat dat de spanning er wel in houdt. Dit jaar zijn we ook geweest, echter was er geen Fright Nights vanwege de coronacrisis. In dit artikel zal ik de ervaring van dit jaar ook met jullie delen.

Scarezones

Het woord zegt het misschien al. Maar dit zijn de zones in het park waarin je bang gemaakt gaat worden door mensen die de benen onder hun lijf vandaan hebben gerend om dit voor elkaar te boksen. Hier zie je mensen met kostuums, schmink en soms wat bloed hier en daar. Deze mensen laten er geen gras over groeien en stormen af en toe op je af alsof je ze wat aangedaan hebt. Dit is natuurlijk niet zo, maar ze zijn kil en meedogenloos. In deze zones was ook muziek te horen. Dit was onheilspellende muziek, of keiharde rock. Dit maakte me nog zenuwachtiger.

Buiten deze zones ben je veilig en heb je de kans om even op adem te komen. Ik had dat ten minste nodig. Er zijn mensen die namelijk geen kick geven.

Een vredige boswandeling

In ieder geval kunnen Moortje en ik één ding van onze bucketlist afstrepen. Wie wil er nou niet omsingeld worden door 4 bebloede mannen met een kettingzaag en er vervolgens één tegen je achterwerk aan krijgen? Even voor de goede orde, ik heb het over de kettingzaag. Dat resulteerde in gillend, rennend en half struikelend door het bos heen gaan. Op dat moment kon ik niet relativeren dat het allemaal nep was. Complimenten voor de acteurs!

Al met al was dit een zeer leuke, spannende en geslaagde avond. We hoopten dat het dit jaar weer zou kunnen, maar door de huidige omstandigheden is dit anders gelopen.

Virtuele wachtrijen

Om afstand te kunnen houden en het zo veilig mogelijk te maken voor iedereen, is er dit jaar een nieuw concept in het leven geroepen: de virtuele wachtrij. Deze rij gold voor de achtbanen. De rest van de attracties kon je bezoeken zonder virtuele wachtrij. Bij binnenkomst kregen we een QR-code die we konden scannen met onze smartphone. Deze verwees ons naar de website met de achtbanen. Zo kon je de wachttijden zien en je aanmelden voor een achtbaan. Als de wachttijd voorbij was, dan had je nog dertig minuten om bij de attractie te komen. Dit gaf ons de mogelijkheid om tussendoor een attractie te bezoeken waar je, je niet voor aan hoefde te melden.

Deze manier van werken scheelde enorm veel gedrang en gedoe in de wachtrijen. De wachtrijen waren korter en minder benauwend. Uiteraard was dit ook de bedoeling, maar van mij mogen ze dit altijd wel doen!

Ook dit was een lange, gezellige dag. Ondanks dat het anders was dan we gewend waren, was het niet minder leuk. Ook over dit jaar mijn complimenten aan Walibi!

Openbare toiletten

Ik moet iets kwijt: over de ongemakken van openbare toiletten

Geschatte leestijd: 4 minutenVorige week besloten een vriendin en ik om een terrasje te pakken op een warme, zonnige dag. Echter zat er een rauw randje aan het einde van ons bezoek. Beiden moesten we een bezoek brengen aan het toilet. Er viel me iets op; het mannen toilet had alleen maar urinoirs. Er was geen wc te vinden waar je op kon zitten. Ik, als transman, wist daar op dat moment geen raad mee. Voor mij is staand plassen geen optie en dat gaat ook geen optie worden. Ik besloot om naar het vrouwen toilet te gaan. Toen ik de deur gedachteloos open zwaaide stond daar een mevrouw die mijn komst niet helemaal op de planning had staan. Ik begrijp haar wel, maar de reactie had wat minder bot gekund. Het enige wat ze uitbracht was: “Uhhhh?”. Waarop ik antwoordde dat staand plassen voor mij geen optie is. Ze heeft haar excuses aangeboden, maar feitelijk gezien is het, het restaurant die ons in deze ongemakkelijke situatie heeft gebracht. Naar aanleiding van deze situatie ga ik mezelf in dit artikel uitlaten over de openbare toiletten in Nederland. Al weet ik dat het voor sommigen wat ongebruikelijk is.

Genderneutraal of niet?

Persoonlijk denk ik dat het een goede optie is om de toiletten genderneutraal te maken. Alleen al om wat hierboven beschreven is. Daarnaast zijn er mensen die zich geen man en geen vrouw voelen en hier veel baat bij zouden hebben. Ik vraag me sowieso af waarom er scheidingen zijn tussen vrouwen en mannentoiletten. Er zit nauwelijks verschil in. Het enige verschil is dat er op een mannentoilet urinoirs staan en op een vrouwentoilet staat een prullenbakje voor de vrouwen in hun maandelijkse periode. Wellicht is het aanstootgevend voor vrouwen om mannen te zien urineren bij een urinoir, maar daar valt ongetwijfeld iets voor te bedenken, zoals: een scherm naast de urinoirs of een aparte doorgang. Naast de ophef die dit thema met zich mee heeft gebracht en gaat brengen denk ik dat het niet schadelijk is voor zowel de bezoekers van een openbare faciliteit, als voor het bedrijf.

Betalen of niet?

Dit punt frustreert me enorm als de nood hoog is onderweg. Tegenwoordig kan je op een station of tankstation wel met je bankpas betalen, maar in sommige gevallen wordt er nog steeds om kleingeld gevraagd. Overigens gaat het ook nog eens om contactloos betalen als je met je bankpas betaalt. Je zou het in de tijd van nu niet denken, maar er zijn mensen die niet beschikken over de optie contactloos betalen. Als de hygiëne in het toilet goed is, dan is er misschien nog één haartje op m’n hoofd die het er mee eens kan zijn dat ik moet betalen voor een openbaar toilet. Als dit niet het geval is, dan is het bonnetje ter waarde van 0,50 cent het minste wat ze me toe kunnen stoppen na het bezoek aan een toilet in een tankstation…

Een paar jaar geleden kwam ik in een overdekt winkelcentrum en m’n blaas moest geleegd worden, want ik had het immers al een poosje opgehouden. Er zat daar een persoon, met voor zich een schoteltje met kleingeld. In eerste instantie had ik dat helemaal niet gezien, dus ik liep gehaast verder, echter werd ik onderbroken door een stem die me zei dat ik wel eerst moest betalen. Mijn blaas stond op knappen en ik heb meestal geen kleingeld bij me, omdat ik dat niet prettig vind. Haastig zocht ik in mijn portemonnee of er wat muntjes te vinden waren. Och, wat fijn. Het was net genoeg. Ik mocht, eindelijk! Natuurlijk kan de persoon in kwestie die daar zit, er helemaal niks aan doen. Het lijkt me verschrikkelijk om daar de hele dag te zitten, te wachten, schoon te maken en te vragen of mensen willen betalen voor hun dagelijkse behoeften.

De hygiëne in openbare toiletten

Stel je voor dat je buiten aan het eten bent bij een goed restaurant. Het eten is enorm lekker, de sfeer is goed en het personeel is zeer vriendelijk. Maar dan komt het moment dat je gebruik wil maken van het toilet. Geen probleem en betalen is ook niet nodig. Je loopt het restaurant binnen en ook dat ziet er netjes uit. Heel warm, gezellig en schoon. Daarop volgt een trap naar beneden, naar het hol van de leeuw. Je doet de deur open en daar tref je een hokje waar een strookje wc-papier zijn weg heeft gevonden op het toilet. Daarnaast vind je nog een aantal strookjes op de grond en als kers op de taart zitten er druppels op de wc-bril.  
Is dit bovenstaande bepalend voor jouw bezoek aan een restaurant? Voor mij ligt het er enorm aan hoe ik het bezoek verder heb ervaren. Het kan namelijk wel erg bepalend zijn en ik kan niet ontkennen dat ik dit soort dingen niet vergeet bij een volgend bezoek aan het desbetreffende restaurant. Echter doet dat niets af aan het eten en de sfeer.